| Voir la conjugaison du verbe enmendar | ||
|---|---|---|
| Indicatif | Présent | (yo) enmendaba |
| (tú) enmendaba | ||
| (vos) enmendaba | ||
| (él/ella/ello/usted) enmendaba | ||
| (nosotros-as) enmendaba | ||
| (vosotros-as) enmendaba | ||
| (os) enmendaba | ||
| (ellos-as/ustedes) enmendaba | ||
| Imparfait | (yo) enmendaba | |
| (tú) enmendaba | ||
| (vos) enmendaba | ||
| (él/ella/ello/usted) enmendaba | ||
| (nosotros-as) enmendaba | ||
| (vosotros-as) enmendaba | ||
| (os) enmendaba | ||
| (ellos-as/ustedes) enmendaba | ||
| Passé simple | (yo) enmendaba | |
| (tú) enmendaba | ||
| (vos) enmendaba | ||
| (él/ella/ello/usted) enmendaba | ||
| (nosotros-as) enmendaba | ||
| (vosotros-as) enmendaba | ||
| (os) enmendaba | ||
| (ellos-as/ustedes) enmendaba | ||
| Futur simple | (yo) enmendaba | |
| (tú) enmendaba | ||
| (vos) enmendaba | ||
| (él/ella/ello/usted) enmendaba | ||
| (nosotros-as) enmendaba | ||
| (vosotros-as) enmendaba | ||
| (os) enmendaba | ||
| (ellos-as/ustedes) enmendaba | ||
enmendaba \en.menˈda.βa\