enmendaseis

Espagnol

Voir la conjugaison du verbe enmendar
Subjonctif	Présent	que (yo) enmendaseis
		que (tú) enmendaseis
		que (vos) enmendaseis
		que (él/ella/ello/usted) enmendaseis
		que (nosotros-as) enmendaseis
		que (vosotros-as) enmendaseis
		que (os) enmendaseis
		(ellos-as/ustedes) enmendaseis
	*Imparfait (en -ra)*	que (yo) enmendaseis
		que (tú) enmendaseis
		que (vos) enmendaseis
		que (él/ella/ello/usted) enmendaseis
		que (nosotros-as) enmendaseis
		que (vosotros-as) enmendaseis
		que (os) enmendaseis
		(ellos-as/ustedes) enmendaseis
	*Imparfait (en -se)*	que (yo) enmendaseis
		que (tú) enmendaseis
		que (vos) enmendaseis
		que (él/ella/ello/usted) enmendaseis
		que (nosotros-as) enmendaseis
		que (vosotros-as) enmendaseis
		que (os) enmendaseis
		(ellos-as/ustedes) enmendaseis
	Futur	que (yo) enmendaseis
		que (tú) enmendaseis
		que (vos) enmendaseis
		que (él/ella/ello/usted) enmendaseis
		que (nosotros-as) enmendaseis
		que (vosotros-as) enmendaseis
		que (os) enmendaseis
		(ellos-as/ustedes) enmendaseis

enmendaseis \en.menˈda.seis\

Deuxième personne du pluriel de l’imparfait (en -se) du subjonctif de enmendar.