enragées
Français
Forme d’adjectif
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Masculin | enragé \ɑ̃.ʁa.ʒe\ |
enragés \ɑ̃.ʁa.ʒe\ |
| Féminin | enragée \ɑ̃.ʁa.ʒe\ |
enragées \ɑ̃.ʁa.ʒe\ |
enragées \ɑ̃.ʁa.ʒe\
- Féminin pluriel de enragé.
Et, dès qu’elle tombait sur un mort ou un blessé, elle appelait, pour qu’on l’en débarrassât, ne voulant pas lâcher une seconde ses fouilles enragées.
— (Émile Zola, La Bête humaine, chapitre X)
Forme de nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| enragée | enragées |
| \ɑ̃.ʁa.ʒe\ | |
enragées \ɑ̃.ʁa.ʒe\ féminin
- Pluriel de enragée.
Anagrammes
→ Modifier la liste d’anagrammes