| Voir la conjugaison du verbe entablillar | ||
|---|---|---|
| Subjonctif | Présent | que (yo) entablillaren |
| que (tú) entablillaren | ||
| que (vos) entablillaren | ||
| que (él/ella/ello/usted) entablillaren | ||
| que (nosotros-as) entablillaren | ||
| que (vosotros-as) entablillaren | ||
| que (os) entablillaren | ||
| (ellos-as/ustedes) entablillaren | ||
| Imparfait (en -ra) | que (yo) entablillaren | |
| que (tú) entablillaren | ||
| que (vos) entablillaren | ||
| que (él/ella/ello/usted) entablillaren | ||
| que (nosotros-as) entablillaren | ||
| que (vosotros-as) entablillaren | ||
| que (os) entablillaren | ||
| (ellos-as/ustedes) entablillaren | ||
| Imparfait (en -se) | que (yo) entablillaren | |
| que (tú) entablillaren | ||
| que (vos) entablillaren | ||
| que (él/ella/ello/usted) entablillaren | ||
| que (nosotros-as) entablillaren | ||
| que (vosotros-as) entablillaren | ||
| que (os) entablillaren | ||
| (ellos-as/ustedes) entablillaren | ||
| Futur | que (yo) entablillaren | |
| que (tú) entablillaren | ||
| que (vos) entablillaren | ||
| que (él/ella/ello/usted) entablillaren | ||
| que (nosotros-as) entablillaren | ||
| que (vosotros-as) entablillaren | ||
| que (os) entablillaren | ||
| (ellos-as/ustedes) entablillaren | ||
entablillaren \en.ta.βliˈʎa.ɾen\