| Voir la conjugaison du verbe entonar | ||
|---|---|---|
| Subjonctif | Présent | que (yo) entonen |
| que (tú) entonen | ||
| que (vos) entonen | ||
| que (él/ella/ello/usted) entonen | ||
| que (nosotros-as) entonen | ||
| que (vosotros-as) entonen | ||
| que (os) entonen | ||
| (ellos-as/ustedes) entonen | ||
| Imparfait (en -ra) | que (yo) entonen | |
| que (tú) entonen | ||
| que (vos) entonen | ||
| que (él/ella/ello/usted) entonen | ||
| que (nosotros-as) entonen | ||
| que (vosotros-as) entonen | ||
| que (os) entonen | ||
| (ellos-as/ustedes) entonen | ||
| Imparfait (en -se) | que (yo) entonen | |
| que (tú) entonen | ||
| que (vos) entonen | ||
| que (él/ella/ello/usted) entonen | ||
| que (nosotros-as) entonen | ||
| que (vosotros-as) entonen | ||
| que (os) entonen | ||
| (ellos-as/ustedes) entonen | ||
| Futur | que (yo) entonen | |
| que (tú) entonen | ||
| que (vos) entonen | ||
| que (él/ella/ello/usted) entonen | ||
| que (nosotros-as) entonen | ||
| que (vosotros-as) entonen | ||
| que (os) entonen | ||
| (ellos-as/ustedes) entonen | ||
| Impératif | Présent | (tú) entonen |
| (vos) entonen | ||
| (usted) entonen | ||
| (nosotros-as) entonen | ||
| (vosotros-as) entonen | ||
| (os) entonen | ||
| (ustedes) entonen | ||
entonen \enˈto.nen\