enturbante

Espagnol

Forme de verbe

Voir la conjugaison du verbe enturbantar
Subjonctif Présent que (yo) enturbante
que (tú) enturbante
que (vos) enturbante
que (él/ella/ello/usted) enturbante
que (nosotros-as) enturbante
que (vosotros-as) enturbante
que (os) enturbante
(ellos-as/ustedes) enturbante
Imparfait (en -ra) que (yo) enturbante
que (tú) enturbante
que (vos) enturbante
que (él/ella/ello/usted) enturbante
que (nosotros-as) enturbante
que (vosotros-as) enturbante
que (os) enturbante
(ellos-as/ustedes) enturbante
Imparfait (en -se) que (yo) enturbante
que (tú) enturbante
que (vos) enturbante
que (él/ella/ello/usted) enturbante
que (nosotros-as) enturbante
que (vosotros-as) enturbante
que (os) enturbante
(ellos-as/ustedes) enturbante
Futur que (yo) enturbante
que (tú) enturbante
que (vos) enturbante
que (él/ella/ello/usted) enturbante
que (nosotros-as) enturbante
que (vosotros-as) enturbante
que (os) enturbante
(ellos-as/ustedes) enturbante
Impératif Présent (tú) enturbante
(vos) enturbante
(usted) enturbante
(nosotros-as) enturbante
(vosotros-as) enturbante
(os) enturbante
(ustedes) enturbante

enturbante \en.tuɾˈβan.te\

  1. Première personne du singulier du présent du subjonctif de enturbantar.
  2. Troisième personne du singulier du présent du subjonctif de enturbantar.
  3. Troisième personne du singulier de l’impératif de enturbantar.

Prononciation