| Voir la conjugaison du verbe envilecer |
| Subjonctif |
Présent |
que (yo) envileciere |
| que (tú) envileciere |
| que (vos) envileciere |
| que (él/ella/ello/usted) envileciere |
| que (nosotros-as) envileciere |
| que (vosotros-as) envileciere |
| que (os) envileciere |
| (ellos-as/ustedes) envileciere |
| Imparfait (en -ra) |
que (yo) envileciere |
| que (tú) envileciere |
| que (vos) envileciere |
| que (él/ella/ello/usted) envileciere |
| que (nosotros-as) envileciere |
| que (vosotros-as) envileciere |
| que (os) envileciere |
| (ellos-as/ustedes) envileciere |
| Imparfait (en -se) |
que (yo) envileciere |
| que (tú) envileciere |
| que (vos) envileciere |
| que (él/ella/ello/usted) envileciere |
| que (nosotros-as) envileciere |
| que (vosotros-as) envileciere |
| que (os) envileciere |
| (ellos-as/ustedes) envileciere |
| Futur |
que (yo) envileciere |
| que (tú) envileciere |
| que (vos) envileciere |
| que (él/ella/ello/usted) envileciere |
| que (nosotros-as) envileciere |
| que (vosotros-as) envileciere |
| que (os) envileciere |
| (ellos-as/ustedes) envileciere |