epigrammaticus
Latin
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | epigrammaticus | epigrammatică | epigrammaticum | epigrammaticī | epigrammaticae | epigrammatică |
| Vocatif | epigrammatice | epigrammatică | epigrammaticum | epigrammaticī | epigrammaticae | epigrammatică |
| Accusatif | epigrammaticum | epigrammaticăm | epigrammaticum | epigrammaticōs | epigrammaticās | epigrammatică |
| Génitif | epigrammaticī | epigrammaticae | epigrammaticī | epigrammaticōrŭm | epigrammaticārŭm | epigrammaticōrŭm |
| Datif | epigrammaticō | epigrammaticae | epigrammaticō | epigrammaticīs | epigrammaticīs | epigrammaticīs |
| Ablatif | epigrammaticō | epigrammaticā | epigrammaticō | epigrammaticīs | epigrammaticīs | epigrammaticīs |
epigrammaticus \Prononciation ?\
Références
- « epigrammaticus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage