erronèu

Étymologie

Du latin erroneus errant, vagabond »).

Adjectif

Nombre Singulier Pluriel
Masculin erronèu
\e.ru.ˈnɛw\
erronèus
\e.ru.ˈnɛws\
Féminin erronèa
\e.ru.ˈnɛ.o̞\
erronèas
\e.ru.ˈnɛ.o̞s\

erronèu \e.ru.ˈnɛw\ (graphie normalisée)

  1. Erroné, entaché d’erreur, faux, inapproprié.

Prononciation

  • Béarn (France) : écouter « erronèu [e.ru.ˈnɛw] » (bon niveau)

Références