estancas

Voir aussi : estancás

Espagnol

Forme de verbe

Voir la conjugaison du verbe estancar
Indicatif Présent (yo) estancas
(tú) estancas
(vos) estancas
(él/ella/ello/usted) estancas
(nosotros-as) estancas
(vosotros-as) estancas
(os) estancas
(ellos-as/ustedes) estancas
Imparfait (yo) estancas
(tú) estancas
(vos) estancas
(él/ella/ello/usted) estancas
(nosotros-as) estancas
(vosotros-as) estancas
(os) estancas
(ellos-as/ustedes) estancas
Passé simple (yo) estancas
(tú) estancas
(vos) estancas
(él/ella/ello/usted) estancas
(nosotros-as) estancas
(vosotros-as) estancas
(os) estancas
(ellos-as/ustedes) estancas
Futur simple (yo) estancas
(tú) estancas
(vos) estancas
(él/ella/ello/usted) estancas
(nosotros-as) estancas
(vosotros-as) estancas
(os) estancas
(ellos-as/ustedes) estancas

estancas \esˈtaŋ.kas\

  1. Deuxième personne du singulier () du présent de l’indicatif de estancar.

Prononciation

Forme d’adjectif

Nombre Singulier Pluriel
Masculin estanc
\esˈtaŋk\
estancs
\esˈtaŋt͡s\
Féminin estanca
\esˈtaŋ.ko̞\
estancas
\esˈtaŋ.ko̞s\

estancas \esˈtaŋko̯s\ (graphie normalisée)

  1. Féminin pluriel d’ estanc.

Forme de verbe

estancas \esˈtaŋ.ko̯s\

  1. Deuxième personne du singulier de l’indicatif présent d’estancar.

Portugais

Forme de verbe

Voir la conjugaison du verbe estancar
Indicatif Présent
tu estancas
Imparfait
Passé simple
Plus que parfait
Futur simple

estancas \iʃ.ˈtɐ̃ŋ.kɐʃ\ (Lisbonne) \is.ˈtə̃.kəs\ (São Paulo)

  1. Deuxième personne du singulier du présent de l’indicatif de estancar.

Anagrammes

→ Modifier la liste d’anagrammes