eurvezh

Étymologie

Dérivé de eur heure »), avec le suffixe -vezh.

Nom commun

Singulier Pluriel
eurvezh eurvezhioù

eurvezh \ˈør.vɛs\ féminin

  1. Durée dʼune heure.
    • [...], daoust ma ’z oa diskennet izel-izel an arcʼhant-bev er gwrezverker e-kerz eurvezhioù diwezhañ an noz.  (Jakez Konan, An hini kozh, in Al Liamm, no 70, septembre-octobre 1958, page 329)
      [...], bien que le mercure fût descendu très bas dans le thermomètre pendant les dernières heures de la nuit.
    • — Abaoe pegoulz hocʼh eus gwelet Tristan ?
      — Nʼeus ket un eurvezh zoken, dindan binenn veur al liorzh.
       (Langleiz, Fronsin ar cʼhorr in Tristan hag Izold, Éditions Al Liamm, 1972, page 81)
      — Depuis quand avez-vous vu Tristan ?
      — Il n’y a même pas une heure, sous le grand pin du jardin.
    • Peurvuiañ e rae div eurvezh labour diouzh ar beure, ha pa veze becʼh e tistroe d’ an abardaez d’ ober ur frapadig all, da sikour skaotañ, pe da feriñ.  (Kivijer, Dibenn-sizhun, in Al Liamm, no 180, janvier-février 1977, page 3)
      Généralement elle faisait deux heures de travail le matin, et quand ça urgeait elle revenait l’après-midi pour faire un autre petit bout d’ouvrage, pour aider à la vaisselle, ou pour repasser.

Dérivés

  • eurvezhiad
  • eurvezhiata

Références

  • « durée d’une heure eurvez » dans François Vallée, Grand dictionnaire français-breton, Édition de l'Impression commerciale de Bretagne, Rennes, 1931-1933, 817 pages, page 360a
  • Roparz Hemon, Nouveau dictionnaire breton français, Al Liamm, 6e édition revue et augmentée, 1978, page 266b
  • Martial Ménard, Dictionnaire français-breton, Éditions Palantines, 2012, ISBN 978-2-35678069-0, page 680b