evangelizatora
Étymologie
- Dérivé de evangelizator, avec le suffixe -a.
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| evangelizatora \e.βan.d͡ʒe.li.za.ˈtu.ɾo̯\ |
evangelizatoras \e.βan.d͡ʒe.li.za.ˈtu.ɾo̯s\ |
evangelizatora \e.βan.d͡ʒe.li.za.ˈtu.ɾo̯\ féminin (graphie normalisée) (pour un homme, on dit : evangelizator)
- (Gascon) (Christianisme) Évangélisatrice.
Variantes dialectales
- evangelizatritz (Languedocien)
Références
- Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage
- Patric Guilhemjoan, Elisa Harrer Diccionnari Occitan / Francés (Gasconha), 3 tòmes (A-D ISBN 978-2-86866-159-3, E-N ISBN 978-2-86866-160-9, O-Z ISBN 978-2-86866-161-6), Per Noste, 2020