ewin
Étymologie
- Du proto-celtique *angʷīnā- (à comparer au vieil irlandais inga, au breton ivin), issu du proto-indo-européen *h₃nogʰ- (« ongle ») (à comparer au latin unguis, au grec ancien ὄνυξ, anyx, au russe ноготь, nógot’).
Nom commun
| Singulier | Pluriel 1 | Pluriel 2 | |
|---|---|---|---|
| Non muté | ewin | ewinau | ewinedd |
| Prothèse h | hewin | hewinau | hewinedd |
ewin \ˈɛu̯.ɪn\ masculin/féminin