excepticius

Latin

Étymologie

Dérivé de exceptum, avec le suffixe -icius.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif excepticius excepticiă excepticium excepticiī excepticiae excepticiă
Vocatif excepticie excepticiă excepticium excepticiī excepticiae excepticiă
Accusatif excepticium excepticiăm excepticium excepticiōs excepticiās excepticiă
Génitif excepticiī excepticiae excepticiī excepticiōrŭm excepticiārŭm excepticiōrŭm
Datif excepticiō excepticiae excepticiō excepticiīs excepticiīs excepticiīs
Ablatif excepticiō excepticiā excepticiō excepticiīs excepticiīs excepticiīs

excepticius \Prononciation ?\

  1. Mis à l'écart, au rebut.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Références