exceptorium
Latin
Étymologie
- Substantivation de l’adjectif exceptorius. Dérivé de exceptum, avec le suffixe -orium.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | exceptorium | exceptoria |
| Vocatif | exceptorium | exceptoria |
| Accusatif | exceptorium | exceptoria |
| Génitif | exceptoriī | exceptoriōrum |
| Datif | exceptoriō | exceptoriīs |
| Ablatif | exceptoriō | exceptoriīs |
exceptorium neutre \Prononciation ?\
Forme d’adjectif
exceptorium \Prononciation ?\
- nominatif neutre singulier de exceptorius.
- vocatif neutre singulier de exceptorius.
- accusatif masculin et neutre singulier de exceptorius.
Références
- « exceptorium », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage