excubitus
Latin
Étymologie
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | excubitŭs | excubitūs |
| Vocatif | excubitŭs | excubitūs |
| Accusatif | excubitum | excubitūs |
| Génitif | excubitūs | excubituum |
| Datif | excubitūi ou excubitū |
excubitibus |
| Ablatif | excubitū | excubitibus |
excubitus \Prononciation ?\ masculin
Forme de verbe
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | excubitus | excubită | excubitum | excubitī | excubitae | excubită |
| Vocatif | excubite | excubită | excubitum | excubitī | excubitae | excubită |
| Accusatif | excubitum | excubităm | excubitum | excubitōs | excubitās | excubită |
| Génitif | excubitī | excubitae | excubitī | excubitōrŭm | excubitārŭm | excubitōrŭm |
| Datif | excubitō | excubitae | excubitō | excubitīs | excubitīs | excubitīs |
| Ablatif | excubitō | excubitā | excubitō | excubitīs | excubitīs | excubitīs |
excubitus \Prononciation ?\