fantoma

Voir aussi : fantôma

Espéranto

Étymologie

(Date à préciser) Composé de la racine fantom (« spectre, fantôme ») et de la finale -a (adjectif).

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Nominatif fantoma
\fan.ˈto.ma\
fantomaj
\fan.ˈto.maj\
Accusatif fantoman
\fan.ˈto.man\
fantomajn
\fan.ˈto.majn\

fantoma \fan.ˈto.ma\

  1. Fantomatique, qui a rapport aux fantômes.
    • Fantoma aperaĵo.
      Une apparition fantomatique.
    • […] kaj en la fantoma lumo la malgrasaj, fantastikaj figuroj aspektis kiel la figuroj de la lasta juĝo.  (Ferenc Szilágyi, La Granda Aventuro, 1945)
      […] et dans la lumière fantomatique, les silhouettes minces et surnaturelles avaient l’aspect de celles du Jugement dernier.

Antonymes

Apparentés étymologiques

→ voir la catégorie Mots en espéranto comportant la racine fantom 

  • fantomo fantôme »)
  • fantoma fantomatique »)
  • fantome fantomatiquement »)
  • fantomi, fantomumi, fantomadi hanter »)
  • fantomeco surnaturalité »)
  • fantomeca surnaturel »)
  • fantomloĝita hanté »)
  • lupfantomo loup-garou »)
  • lupfantoma de loup-garou »)
  • lupfantomino louve-garolle »)
  • lupfantomido louveteau-garou »)
  • fantomŝipo bateau-fantôme »)
  • fantomtrajno train-fantôme »)
  • fantomdomo maison hantée »)
  • fantomaĵo spectre, apparition »)
  • fantomrakonto histoire de fantômes »)
  • fantombildo fantôme »)

Prononciation

Voir aussi

  • fantomo sur l’encyclopédie Wikipédia (en espéranto) 

Références

Bibliographie

Forme de nom commun

fantoma \Prononciation ?\ masculin animé

  1. Datif duel de fant.
  2. Instrumental duel de fant.