fascinatrix
Latin
Étymologie
- Déverbal de fascino (« charmer, fasciner, jeter un sort »), dérivé de fascinatum, avec le suffixe -trix.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | fascinātrīx | fascinātrīcēs |
| Vocatif | fascinātrīx | fascinātrīcēs |
| Accusatif | fascinātrīcem | fascinātrīcēs |
| Génitif | fascinātrīcis | fascinātrīcum |
| Datif | fascinātrīcī | fascinātrīcibus |
| Ablatif | fascinātrīcĕ | fascinātrīcibus |
fascinātrīx \fas.kiˈnaː.triːks\ féminin 3e déclinaison, imparisyllabique (pour un homme, on dit : fascinator)
- Celle qui fascine, fascinatrice.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
- Enchanteresse.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Dérivés dans d’autres langues
- Conventions internationales : Chrysolina fascinatrix, Heliconius fascinatrix, Lecithocera fascinatrix
- Français : fascinatrice
Références
- fascinatrix sur Logeion