feliá
Étymologie
- Dérivé de feliaf (« maitre »).
Verbe
| Personne | Présent | Passé | Futur |
|---|---|---|---|
| 1re du sing. | feliá | feliayá | feliatá |
| 2e du sing. | felial | feliayal | feliatal |
| 3e du sing. | feliar | feliayar | feliatar |
| 1re du plur. | feliat | feliayat | feliatat |
| 2e du plur. | feliac | feliayac | feliatac |
| 3e du plur. | feliad | feliayad | feliatad |
| 4e du plur. | feliav | feliayav | feliatav |
| voir Conjugaison en kotava | |||
feliá \fɛliˈa\ ou \feliˈa\ transitif
Dérivés
Prononciation
- France : écouter « feliá [fɛliˈa] »
Références
- « feliá », dans Kotapedia