fideicommissarius
Latin
Étymologie
- (Adjectif) Dérivé de fideicommissum (« fidéicommis »), avec le suffixe -arius.
- (Nom commun) Substantivation de l’adjectif fideicommissarius.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | fiedicommissarius | fiedicommissariă | fiedicommissarium | fiedicommissariī | fiedicommissariae | fiedicommissariă |
| Vocatif | fiedicommissarie | fiedicommissariă | fiedicommissarium | fiedicommissariī | fiedicommissariae | fiedicommissariă |
| Accusatif | fiedicommissarium | fiedicommissariăm | fiedicommissarium | fiedicommissariōs | fiedicommissariās | fiedicommissariă |
| Génitif | fiedicommissariī | fiedicommissariae | fiedicommissariī | fiedicommissariōrŭm | fiedicommissariārŭm | fiedicommissariōrŭm |
| Datif | fiedicommissariō | fiedicommissariae | fiedicommissariō | fiedicommissariīs | fiedicommissariīs | fiedicommissariīs |
| Ablatif | fiedicommissariō | fiedicommissariā | fiedicommissariō | fiedicommissariīs | fiedicommissariīs | fiedicommissariīs |
fideicommissarius \Prononciation ?\
- Fidéicommissaire.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | fiedicommissarius | fiedicommissariī |
| Vocatif | fiedicommissarie | fiedicommissariī |
| Accusatif | fiedicommissarium | fiedicommissariōs |
| Génitif | fiedicommissariī | fiedicommissariōrum |
| Datif | fiedicommissariō | fiedicommissariīs |
| Ablatif | fiedicommissariō | fiedicommissariīs |
fideicommissarius \Prononciation ?\ masculin
- Fidéicommissaire.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Références
- « fideicommissarius », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage