flanelli
Étymologie
- De l’anglais flannel.
Nom commun
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | flanelli | flanellit |
| Génitif | flanellin | flanellien flanelleiden flanelleitten |
| Partitif | flanellia | flanelleita flanelleja |
| Accusatif | flanelli [1] flanellin [2] |
flanellit |
| Inessif | flanellissa | flanelleissa |
| Illatif | flanelliin | flanelleihin |
| Élatif | flanellista | flanelleista |
| Adessif | flanellilla | flanelleilla |
| Allatif | flanellille | flanelleille |
| Ablatif | flanellilta | flanelleilta |
| Essif | flanellina | flanelleina |
| Translatif | flanelliksi | flanelleiksi |
| Abessif | flanellitta | flanelleitta |
| Instructif | — | flanellein |
| Comitatif | — | flanelleine- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | flanellini | flanellimme |
| 2e personne | flanellisi | flanellinne |
| 3e personne | flanellinsa | |
flanelli \ˈflɑnelːi\
Forme de nom commun
flanelli \ˈflɑnelːi\
- Accusatif II singulier de flanelli.
Références
- Marsa Luukkonen et Kari Viljanen, Suomi Ranksa Suomi sanakirja, Gummerus, 1992, page 15
- (finnois) Kielitoimiston sanakirja (« Dictionnaire de finnois contemporain »), Kotimaisten kielten tutkimuskeskus (Institut des langues de Finlande), 2004. Consulté le 28 août 2025