fontŝtono

Espéranto

Dans d’autres systèmes d’écriture : fontsxtono, fontshtono

Étymologie

Composé des racines font (« source ») et ŝton (« pierre ») et de la finale -o (substantif).

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif fontŝtono
\font.ˈʃto.no\
fontŝtonoj
\font.ˈʃto.noj\
Accusatif fontŝtonon
\font.ˈʃto.non\
fontŝtonojn
\font.ˈʃto.nojn\

fontŝtono \font.ˈʃto.no\

  1. Fontaine.
    • La maljuna virino kaj la infano eliris por ekscii kion tio signifis, tiam ili vidis ĉiujn klaĉulinojn kuniĝintajn ĉirkaŭ la publika fontŝtono.  (Noĉjo Lagrafo, La lignoŝuoj de la etulo Volfo, Ipernity, 13 décembre 2014  lire en ligne)
      La femme et l’enfant sortirent pour savoir ce que cela signifiait, et virent toutes les commères réunies autour de la fontaine publique.

Apparentés étymologiques

→ voir la catégorie Mots en espéranto comportant la racine font 

Prononciation