| Voir la conjugaison du verbe fornicar | ||
|---|---|---|
| Subjonctif | Présent | que (yo) forniquen |
| que (tú) forniquen | ||
| que (vos) forniquen | ||
| que (él/ella/ello/usted) forniquen | ||
| que (nosotros-as) forniquen | ||
| que (vosotros-as) forniquen | ||
| que (os) forniquen | ||
| (ellos-as/ustedes) forniquen | ||
| Imparfait (en -ra) | que (yo) forniquen | |
| que (tú) forniquen | ||
| que (vos) forniquen | ||
| que (él/ella/ello/usted) forniquen | ||
| que (nosotros-as) forniquen | ||
| que (vosotros-as) forniquen | ||
| que (os) forniquen | ||
| (ellos-as/ustedes) forniquen | ||
| Imparfait (en -se) | que (yo) forniquen | |
| que (tú) forniquen | ||
| que (vos) forniquen | ||
| que (él/ella/ello/usted) forniquen | ||
| que (nosotros-as) forniquen | ||
| que (vosotros-as) forniquen | ||
| que (os) forniquen | ||
| (ellos-as/ustedes) forniquen | ||
| Futur | que (yo) forniquen | |
| que (tú) forniquen | ||
| que (vos) forniquen | ||
| que (él/ella/ello/usted) forniquen | ||
| que (nosotros-as) forniquen | ||
| que (vosotros-as) forniquen | ||
| que (os) forniquen | ||
| (ellos-as/ustedes) forniquen | ||
| Impératif | Présent | (tú) forniquen |
| (vos) forniquen | ||
| (usted) forniquen | ||
| (nosotros-as) forniquen | ||
| (vosotros-as) forniquen | ||
| (os) forniquen | ||
| (ustedes) forniquen | ||
forniquen \foɾˈni.ken\