fraŭla

Voir aussi : fraula

Espéranto

Dans d’autres systèmes d’écriture : frauxla, fraula

Étymologie

(Date à préciser) Composé de la racine fraŭl (« homme non marié ») et de la finale -a (adjectif)[1].

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Nominatif fraŭla
\ˈfraw.la\		 fraŭlaj
\ˈfraw.laj\
Accusatif fraŭlan
\ˈfraw.lan\		 fraŭlajn
\ˈfraw.lajn\

fraŭla \ˈfraw.la\

  1. Célibataire, qui n’est pas marié(e).
    • Kiam la afero okazis, mia patrino komentis, ke ŝi perdis ĉian ajn eblecon iam trovi edzon; kaj estis tute vere, ke kiam la romanoj atakis, ŝi estis ankoraŭ fraŭla. — (Anna Löwenstein, La ŝtona urbo, 1999)
      La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)

Apparentés étymologiques

→ voir la catégorie Mots en espéranto comportant la racine fraŭl 

  • fraŭla (« célibataire (adj.), de célibataire »)
  • fraŭleco (« célibat »)
  • fraŭlina (« de célibataire féminine »)
  • fraŭlineto (« petite demoiselle (très jeune) »)
  • fraŭlino (« femme célibataire »)
  • fraŭlo (« homme célibataire »)
  • gefraŭloj (« célibataires, hommes et femmes »)

Prononciation

Références

Sources

Bibliographie

Cet article est issu de Wiktionnaire. Sauf mention contraire, le texte est disponible sous Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.