fraudulentus

Latin

Étymologie

Dérivé de fraus, avec le suffixe -ulentus.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif fradulentus fradulentă fradulentum fradulentī fradulentae fradulentă
Vocatif fradulente fradulentă fradulentum fradulentī fradulentae fradulentă
Accusatif fradulentum fradulentăm fradulentum fradulentōs fradulentās fradulentă
Génitif fradulentī fradulentae fradulentī fradulentōrŭm fradulentārŭm fradulentōrŭm
Datif fradulentō fradulentae fradulentō fradulentīs fradulentīs fradulentīs
Ablatif fradulentō fradulentā fradulentō fradulentīs fradulentīs fradulentīs

fraudulentus \Prononciation ?\

  1. Frauduleux, fourbe.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Références