gallfen

Forme de verbe

Mutation Forme
Non muté gallfen
Adoucissante cʼhallfen
Mixte cʼhallfen

gallfen \ˈɡal.fen\

  1. Première personne du singulier du potentiel du verbe gallout.
    • “Jezuz ma cʼhallfen-me kaout an arcʼhant-se !” a lâre ar miliner ennañ e-unan.  (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl /4, Éditions Al Liamm, 1989, page 21)
      “Jésus si je pouvais (pourrais) avoir cet argent-là” ! se disait le meunier.
    • — [...]. Mar gallfen lazhañ anezhañ, kestell hag holl vadoù all ma breudeur a vefe din-me, [...].  (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl /5, Éditions Al Liamm, 1994, page 120)
      — [...]. Si je pouvais (pourrais) le tuer, les châteaux et tous les autres biens de mon frère seraient à moi, [...].

Variantes orthographiques