gargarizatus
Latin
Étymologie
- Déverbal de gargarizo, dérivé de gargarizatum, avec le suffixe -us, -us.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | gargarizatŭs | gargarizatūs |
| Vocatif | gargarizatŭs | gargarizatūs |
| Accusatif | gargarizatum | gargarizatūs |
| Génitif | gargarizatūs | gargarizatuum |
| Datif | gargarizatūi ou gargarizatū |
gargarizatibus |
| Ablatif | gargarizatū | gargarizatibus |
gargarizatus \Prononciation ?\ masculin
- Gargarisme.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Forme de verbe
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | gargarizatus | gargarizată | gargarizatum | gargarizatī | gargarizatae | gargarizată |
| Vocatif | gargarizate | gargarizată | gargarizatum | gargarizatī | gargarizatae | gargarizată |
| Accusatif | gargarizatum | gargarizatăm | gargarizatum | gargarizatōs | gargarizatās | gargarizată |
| Génitif | gargarizatī | gargarizatae | gargarizatī | gargarizatōrŭm | gargarizatārŭm | gargarizatōrŭm |
| Datif | gargarizatō | gargarizatae | gargarizatō | gargarizatīs | gargarizatīs | gargarizatīs |
| Ablatif | gargarizatō | gargarizatā | gargarizatō | gargarizatīs | gargarizatīs | gargarizatīs |
gargarizatus \Prononciation ?\
- Participe passé de gargarizo.
Références
- « gargarizatus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage