garritus

Latin

Étymologie

Déverbal de garrio, dérivé de garritum, avec le suffixe -us, -us.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif garritŭs garritūs
Vocatif garritŭs garritūs
Accusatif garritum garritūs
Génitif garritūs garrituum
Datif garritūi
ou garritū
garritibus
Ablatif garritū garritibus

garritus \Prononciation ?\ masculin

  1. Bavardage, babil.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
  2. Gazouillis.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Forme de verbe

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif latratus latrată latratum latratī latratae latrată
Vocatif latrate latrată latratum latratī latratae latrată
Accusatif latratum latratăm latratum latratōs latratās latrată
Génitif latratī latratae latratī latratōrŭm latratārŭm latratōrŭm
Datif latratō latratae latratō latratīs latratīs latratīs
Ablatif latratō latratā latratō latratīs latratīs latratīs

garritus \Prononciation ?\

  1. Participe passé de garrio.

Références