garritus
Latin
Étymologie
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | garritŭs | garritūs |
| Vocatif | garritŭs | garritūs |
| Accusatif | garritum | garritūs |
| Génitif | garritūs | garrituum |
| Datif | garritūi ou garritū |
garritibus |
| Ablatif | garritū | garritibus |
garritus \Prononciation ?\ masculin
- Bavardage, babil.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
- Gazouillis.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Forme de verbe
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | latratus | latrată | latratum | latratī | latratae | latrată |
| Vocatif | latrate | latrată | latratum | latratī | latratae | latrată |
| Accusatif | latratum | latratăm | latratum | latratōs | latratās | latrată |
| Génitif | latratī | latratae | latratī | latratōrŭm | latratārŭm | latratōrŭm |
| Datif | latratō | latratae | latratō | latratīs | latratīs | latratīs |
| Ablatif | latratō | latratā | latratō | latratīs | latratīs | latratīs |
garritus \Prononciation ?\
- Participe passé de garrio.
Références
- « garritus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage