gegensprechen
Allemand
Étymologie
- Composé de sprechen avec la particule séparable gegen-.
Verbe
| Mode ou temps |
Personne | Forme |
|---|---|---|
| Présent | 1re du sing. | ich spreche gegen |
| 2e du sing. | du sprichst gegen | |
| 3e du sing. | er/sie/es spricht gegen | |
| Prétérit | 1re du sing. | ich sprach gegen |
| Subjonctif II | 1re du sing. | ich spräche gegen |
| Impératif | 2e du sing. | sprich gegen! |
| 2e du plur. | sprecht gegen! | |
| Participe passé | gegengesprochen | |
| Auxiliaire | haben | |
| voir conjugaison allemande | ||
gegensprechen \ˈɡeːɡn̩ˌʃpʁɛçn̩\ (voir la conjugaison)
Note : La particule gegen de ce verbe est séparable. Comme telle, elle est déplacée à la fin de la phrase dans la plupart des cas. Dans le participe passé, le préfixe ge- s’intercale entre la particule gegen et le radical du verbe.
Prononciation
- Berlin : écouter « gegensprechen [ˈɡeːɡŋ̩ˌʃpʁɛçn̩] »
- Berlin : écouter « gegensprechen [ˈɡeːɡn̩ˌʃpʁɛçn̩] »