gentilicius
Latin
Étymologie
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | gentilicius | gentiliciă | gentilicium | gentiliciī | gentiliciae | gentiliciă |
| Vocatif | gentilicie | gentiliciă | gentilicium | gentiliciī | gentiliciae | gentiliciă |
| Accusatif | gentilicium | gentiliciăm | gentilicium | gentiliciōs | gentiliciās | gentiliciă |
| Génitif | gentiliciī | gentiliciae | gentiliciī | gentiliciōrŭm | gentiliciārŭm | gentiliciōrŭm |
| Datif | gentiliciō | gentiliciae | gentiliciō | gentiliciīs | gentiliciīs | gentiliciīs |
| Ablatif | gentiliciō | gentiliciā | gentiliciō | gentiliciīs | gentiliciīs | gentiliciīs |
gentilicius \Prononciation ?\
Dérivés dans d’autres langues
- Espagnol : gentilicio
- Français : gentilice
- Italien : gentilizio
Références
- « gentilicius », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
- « gentilicius », dans Charlton T. Lewis et Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 → consulter cet ouvrage