glorificus
Latin
Étymologie
- (Bas latin) Dérivé de gloria (« gloire »), avec le suffixe -ficus ; le latin classique aurait préféré utiliser glorificatus ou simplement gloriosus.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | glorificus | glorifică | glorificum | glorificī | glorificae | glorifică |
| Vocatif | glorifice | glorifică | glorificum | glorificī | glorificae | glorifică |
| Accusatif | glorificum | glorificăm | glorificum | glorificōs | glorificās | glorifică |
| Génitif | glorificī | glorificae | glorificī | glorificōrŭm | glorificārŭm | glorificōrŭm |
| Datif | glorificō | glorificae | glorificō | glorificīs | glorificīs | glorificīs |
| Ablatif | glorificō | glorificā | glorificō | glorificīs | glorificīs | glorificīs |
glorificus \Prononciation ?\
Références
- « glorificus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage