goultenn
Étymologie
Nom commun
| Mutation | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Non muté | goultenn | goultennoù |
| Adoucissante | cʼhoultenn | cʼhoultennoù |
| Durcissante | koultenn | koultennoù |
goultenn \ˈɡul.tɛn\ féminin
Références
- ↑ Jehan Lagadeuc, Catholicon, Tréguier, 1499
- ↑ Albert Deshayes, Dictionnaire étymologique du breton, Le Chasse-Marée, Douarnenez, 2003, page 285b
- Martial Ménard, Dictionnaire français-breton, Éditions Palantines, 2012, ISBN 978-2-35678069-0, page 564a