gouzañvas
Forme de verbe
| Mutation | Forme |
|---|---|
| Non muté | gouzañvas |
| Adoucissante | cʼhouzañvas |
| Durcissante | kouzañvas |
gouzañvas \ɡu.ˈzãː.vas\
- Troisième personne du singulier du passé défini de l’indicatif du verbe gouzañv/gouzañviñ.
Gout’ ouzer pegement a drubuilh e cʼhouzañvas an Tad Vallée diouzh e berzh, kement ha ken bihan ma rankas paouez d’embann Kroaz ar Vretoned.
— (Jarl Priel, Va zammig buhez, Éditions Al Liamm, 1954, page 61)- On sait combien de tourments le Tad Vallée subit de sa part, tant et si bien qu’il dut arrêter de publier Kroaz ar Vretoned.
En enkadenn arboellerezhel a skoas ar bed er bloavezhioù 30 e cʼhouzañvas kalz ar Sudeted, a gontas en o mesk 400.000 a dud dilabour.
— (Pêr ar Bihan, Kudenn Alamaned ar Sudetoù, in Al Liamm, no 248-249, mai-août 1988, page 215)- Lors de la crise économique qui frappa le monde dans les années 30 les Sudètes souffrirent beaucoup, 400 000 d’entre eux étant au chômage.