gouzañvas

Forme de verbe

Mutation Forme
Non muté gouzañvas
Adoucissante cʼhouzañvas
Durcissante kouzañvas

gouzañvas \ɡu.ˈzãː.vas\

  1. Troisième personne du singulier du passé défini de l’indicatif du verbe gouzañv/gouzañviñ.
    • Gout’ ouzer pegement a drubuilh e cʼhouzañvas an Tad Vallée diouzh e berzh, kement ha ken bihan ma rankas paouez d’embann Kroaz ar Vretoned.  (Jarl Priel, Va zammig buhez, Éditions Al Liamm, 1954, page 61)
      On sait combien de tourments le Tad Vallée subit de sa part, tant et si bien qu’il dut arrêter de publier Kroaz ar Vretoned.
    • En enkadenn arboellerezhel a skoas ar bed er bloavezhioù 30 e cʼhouzañvas kalz ar Sudeted, a gontas en o mesk 400.000 a dud dilabour.  (Pêr ar Bihan, Kudenn Alamaned ar Sudetoù, in Al Liamm, no 248-249, mai-août 1988, page 215)
      Lors de la crise économique qui frappa le monde dans les années 30 les Sudètes souffrirent beaucoup, 400 000 d’entre eux étant au chômage.