grafiikka
Étymologie
- Du suédois grafik, originellement du grec ancien γρᾰφῐκός, grăphĭkós.
Nom commun
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | grafiikka | grafiikat |
| Génitif | grafiikan | grafiikoiden grafiikoitten grafiikkojen grafiikkain (rare) |
| Partitif | grafiikkaa | grafiikoita grafiikkoja |
| Accusatif | grafiikka [1] grafiikan [2] |
grafiikat |
| Inessif | grafiikassa | grafiikoissa |
| Illatif | grafiikkaan | grafiikkoihin grafiikoihin |
| Élatif | grafiikasta | grafiikoista |
| Adessif | grafiikalla | grafiikoilla |
| Allatif | grafiikalle | grafiikoille |
| Ablatif | grafiikalta | grafiikoilta |
| Essif | grafiikkana | grafiikkoina |
| Translatif | grafiikaksi | grafiikoiksi |
| Abessif | grafiikatta | grafiikoitta |
| Instructif | — | grafiikoin |
| Comitatif | — | grafiikkoine- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | grafiikkani | grafiikkamme |
| 2e personne | grafiikkasi | grafiikkanne |
| 3e personne | grafiikkansa | |
grafiikka \ˈɡrɑfiːkːɑ\
Forme de nom commun
grafiikka \ˈɡrɑfiːkːɑ\
- Accusatif II singulier de grafiikka.
Références
- Marsa Luukkonen et Kari Viljanen, Suomi Ranksa Suomi sanakirja, Gummerus, 1992, page 15
- (finnois) Kielitoimiston sanakirja (« Dictionnaire de finnois contemporain »), Kotimaisten kielten tutkimuskeskus (Institut des langues de Finlande), 2004. Consulté le 28 août 2025