guina
Étymologie
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| guina \ˈɡino̯\ |
guinas \ˈɡino̯s\ |
guina \ˈɡino̯\ féminin (graphie normalisée)
Synonymes
Références
- Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage
- (oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → consulter cet ouvrage
- Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne
- Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2
- Gui Benoèt, Las plantas, lexic, IEO edicions, 2008, ISBN 978-2-85910-453-5
Portugais
Forme de verbe
| Voir la conjugaison du verbe guinar | ||
|---|---|---|
| Indicatif | Présent | |
| você/ele/ela guina | ||
| Impératif | Présent | (2e personne du singulier) guina |
Prononciation
- Lisbonne : \gˈi.nɐ\ (langue standard), \gˈi.nɐ\ (langage familier)
- São Paulo : \gˈi.nə\ (langue standard), \gˈi.nə\ (langage familier)
- Rio de Janeiro : \gˈĩ.nɐ\ (langue standard), \gˈĩ.nɐ\ (langage familier)
- Maputo : \gˈi.nɐ\ (langue standard), \gˈĩ.nɐ\ (langage familier)
- Luanda : \gˈi.nɐ\
- Dili : \gˈi.nə\
Références
- « guina », dans Portal da língua portuguesa: Dicionário Fonético, Instituto de linguística teórica e computacional (ILTeC), de Simone Ashby ; Sílvia Barbosa ; Silvia Brandão ; José Pedro Ferreira ; Maarten Janssen ; Catarina Silva ; Mário Eduardo Viaro (2012), “A Rule Based Pronunciation Generator and Regional Accent Databank for Portuguese”, in Proceedings of Interspeech 2012, ISCA’s 13th Annual Conference, Portland, OR, USA, September 9-13, 2012, International Speech Communication Association, p. 1886-1887 → consulter cet ouvrage
Anagrammes
→ Modifier la liste d’anagrammes