gwazh-dour

Étymologie

Composé de gwazh ruisseau ») et de dour eau »), issu du moyen breton goacdour[1].

Nom commun

Mutation Singulier Pluriel
Non muté gwazh-dour gwazhioù-dour
Adoucissante wazh-dour wazhioù-dour
Durcissante kwazh-dour kwazhioù-dour

gwazh-dour \ɡwaz.ˈduːr\ ou \ɡwas.ˈtuːr\ féminin

  1. (Géographie, Hydrologie) Cours d’eau, ruisseau.
    • Meur a wazh-dour a rede a-dreuz an hent war grouan gwenn hag e taoulinjomp meur a wech da evañ dour yen gant hon daouarn […].  (Kate Roberts, Un devezh hañv, traduit par Marsel Klerg, in Al Liamm, no 22, septembre-octobre 1950, page 26)
      Plusieurs ruisseaux coulaient en travers du chemin sur du gravier blanc et nous nous agenouillâmes plusieurs fois pour boire de l’eau fraîche avec nos mains […].
    • E gwirionez, d’ar mare ma tirollas ar gorventenn e oamp en em gavet gant daou houad hag a oa kludet a-ziocʼh ar wazh-dour.  (Frañsez Kervella, Dindan gouriz ar bed, Mouladurioù Hor Yezh, 1985, page 136)
      En vérité, au moment où la tempête éclata nous avions rencontré deux canards qui étaient perchés au-dessus du cours d’eau.

Synonymes

Hyponymes

Références

  1. Jehan Lagadeuc, Catholicon, manuscrit, 1464