gwisken
Breton
Forme de verbe
Mutation
Forme
Non muté
gwisken
Adoucissante
wisken
Durcissante
kwisken
gwisken
\ˈɡɥis.kɛn\
Première personne du singulier de l’imparfait de l’indicatif du verbe
gwiskañ
/
gwiskiñ
.