gyratrice
Français
Étymologie
- (Date à préciser) Du latin gyratrix.
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| gyratrice | gyratrices |
| \ʒi.ʁa.tʁis\ | |
gyratrice \ʒi.ʁa.tʁis\ féminin
- Qualifiait anciennement le pigeon culbutant, appelé jusqu’au xixe siècle colombe gyratrice[1].
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Traductions
Prononciation
- La prononciation \ʒi.ʁa.tʁis\ rime avec les mots qui finissent en \is\.
Références
Sources
- ↑ « gyratrice », dans Émile Littré, Dictionnaire de la langue française, 1872–1877 → consulter cet ouvrage
Latin
Forme de nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | gȳrātrīx | gȳrātrīcēs |
| Vocatif | gȳrātrīx | gȳrātrīcēs |
| Accusatif | gȳrātrīcem | gȳrātrīcēs |
| Génitif | gȳrātrīcis | gȳrātrīcum |
| Datif | gȳrātrīcī | gȳrātrīcibus |
| Ablatif | gȳrātrīcĕ | gȳrātrīcibus |
gȳrātrīcĕ \ɡyː.raːˈtriː.kɛ\