haava
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Nom commun
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | haava | haavat |
| Génitif | haavan | haavojen haavain (rare) |
| Partitif | haavaa | haavoja |
| Accusatif | haava [1] haavan [2] |
haavat |
| Inessif | haavassa | haavoissa |
| Élatif | haavasta | haavoista |
| Illatif | haavaan | haavoihin |
| Adessif | haavalla | haavoilla |
| Ablatif | haavalta | haavoilta |
| Allatif | haavalle | haavoille |
| Essif | haavana | haavoina |
| Translatif | haavaksi | haavoiksi |
| Abessif | haavatta | haavoitta |
| Instructif | — | haavoin |
| Comitatif | — | haavoine- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | haavani | haavamme |
| 2e personne | haavasi | haavanne |
| 3e personne | haavansa | |
haava \ˈhɑːʋɑ\
Dérivés
- haavalaastari — sparadrap
- haavanhyytelöjäkälä — Collema subnigrescens
Forme de nom commun
haava \ˈhɑːʋɑ\
- Accusatif II singulier de haava.
Références
- Marsa Luukkonen et Kari Viljanen, Suomi Ranksa Suomi sanakirja, Gummerus, 1992, page 16
- (finnois) Kielitoimiston sanakirja (« Dictionnaire de finnois contemporain »), Kotimaisten kielten tutkimuskeskus (Institut des langues de Finlande), 2004. Consulté le 28 août 2025