harpă
Étymologie
- Du français harpe.
Nom commun
| féminin | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| cas | non articulé | articulé | non articulé | articulé |
| Nominatif Accusatif |
harpă | harpa | harpe | harpele |
| Datif Génitif |
harpe | harpei | harpe | harpelor |
| Vocatif | - | - | ||
harpă \ˈhar.pə\ féminin
Synonymes
- harfă, arpă, arfă
Dérivés
- harpist, harpistă
Prononciation
- (Région à préciser) : écouter « harpă [Prononciation ?] »
Voir aussi
- Le thésaurus musique en roumain