hartaus

Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Nom commun

Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif hartaus hartaudet
Génitif hartauden hartauksien
Partitif hartautta hartauksia
Accusatif hartaus[1]
hartauden[2]
hartaudet
Inessif hartaudessa hartauksissa
Illatif hartauteen hartauksiin
Élatif hartaudesta hartauksista
Adessif hartaudella hartauksilla
Allatif hartaudelle hartauksille
Ablatif hartaudelta hartauksilta
Essif hartautena hartauksina
Translatif hartaudeksi hartauksiksi
Abessif hartaudetta hartauksitta
Instructif hartauksin
Comitatif hartauksine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la 3e personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 2e personne du singulier, ou la
    1e ou 2e personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 3e personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

  • Un suffixe possessif s’ajoute dans le cas des
    noms communs.
Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne hartauteni hartautemme
2e personne hartautesi hartautenne
3e personne hartautensa

hartaus \ˈhɑrtɑus\

  1. Dévotion, piété.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Dérivés

Forme de nom commun

hartaus \ˈhɑrtɑus\

  1. Accusatif II singulier de hartaus.