hastíen

Espagnol

Forme de verbe

Voir la conjugaison du verbe hastiar
Subjonctif Présent que (yo) hastíen
que (tú) hastíen
que (vos) hastíen
que (él/ella/ello/usted) hastíen
que (nosotros-as) hastíen
que (vosotros-as) hastíen
que (os) hastíen
(ellos-as/ustedes) hastíen
Imparfait (en -ra) que (yo) hastíen
que (tú) hastíen
que (vos) hastíen
que (él/ella/ello/usted) hastíen
que (nosotros-as) hastíen
que (vosotros-as) hastíen
que (os) hastíen
(ellos-as/ustedes) hastíen
Imparfait (en -se) que (yo) hastíen
que (tú) hastíen
que (vos) hastíen
que (él/ella/ello/usted) hastíen
que (nosotros-as) hastíen
que (vosotros-as) hastíen
que (os) hastíen
(ellos-as/ustedes) hastíen
Futur que (yo) hastíen
que (tú) hastíen
que (vos) hastíen
que (él/ella/ello/usted) hastíen
que (nosotros-as) hastíen
que (vosotros-as) hastíen
que (os) hastíen
(ellos-as/ustedes) hastíen
Impératif Présent (tú) hastíen
(vos) hastíen
(usted) hastíen
(nosotros-as) hastíen
(vosotros-as) hastíen
(os) hastíen
(ustedes) hastíen

hastíen \asˈti.en\

  1. Troisième personne du pluriel du présent du subjonctif de hastiar.
  2. Troisième personne du pluriel de l’impératif de hastiar.

Prononciation