hauritorius
Latin
Étymologie
- Dérivé de hauritum, avec le suffixe -orius.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | hauritorius | hauritoriă | hauritorium | hauritoriī | hauritoriae | hauritoriă |
| Vocatif | hauritorie | hauritoriă | hauritorium | hauritoriī | hauritoriae | hauritoriă |
| Accusatif | hauritorium | hauritoriăm | hauritorium | hauritoriōs | hauritoriās | hauritoriă |
| Génitif | hauritoriī | hauritoriae | hauritoriī | hauritoriōrŭm | hauritoriārŭm | hauritoriōrŭm |
| Datif | hauritoriō | hauritoriae | hauritoriō | hauritoriīs | hauritoriīs | hauritoriīs |
| Ablatif | hauritoriō | hauritoriā | hauritoriō | hauritoriīs | hauritoriīs | hauritoriīs |
hauritorius \Prononciation ?\
Références
- « hauritorius », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage