hautausmaa

Étymologie

Composé de hautaus enterrement ») et de maa terre »).

Nom commun

Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif hautausmaa hautausmaat
Génitif hautausmaan hautausmaiden
hautausmaitten
Partitif hautausmaata hautausmaita
Accusatif hautausmaa[1]
hautausmaan[2]
hautausmaat
Inessif hautausmaassa hautausmaissa
Illatif hautausmaahan hautausmaihin
Élatif hautausmaasta hautausmaista
Adessif hautausmaalla hautausmailla
Allatif hautausmaalle hautausmaille
Ablatif hautausmaalta hautausmailta
Essif hautausmaana hautausmaina
Translatif hautausmaaksi hautausmaiksi
Abessif hautausmaatta hautausmaitta
Instructif - hautausmain
Comitatif - hautausmaine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la 3e personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 2e personne du singulier, ou la
    1e ou 2e personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 3e personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

  • Un suffixe possessif s’ajoute dans le cas des
    noms communs.
Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne hautausmaani hautausmaamme
2e personne hautausmaasi hautausmaanne
3e personne hautausmaansa

hautausmaa \ˈhɑu.tɑusˌmɑː\

  1. (Funéraire) Cimetière.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Forme de nom commun

hautausmaa \ˈhɑutɑusˌmɑː\

  1. Accusatif II singulier de hautausmaa.

Références