havrit
Français
Étymologie
- (milieu XXe siècle) Anciennement orthographié haverit, déverbal de haver.
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| havrit | havrits |
| (h aspiré)\a.vʁi\ | |
havrit (h aspiré)\a.vʁi\ masculin
Apparentés étymologiques
Traductions
Prononciation
- Somain (France) : écouter « havrit [Prononciation ?] »
Références
- Alain Rey (dir.), Le Grand Robert de la langue française, troisième édition, Dictionnaires Le Robert, 2001, tome 3, page 1732