heahpaneapmi
Étymologie
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | heahpaneapmi | heahpaneamit |
| Accusatif Génitif |
heahpaneami heahpaneami / heahpaneame |
heahpanemiid |
| Illatif | heahpaneapmái | heahpanemiide |
| Locatif | heahpaneamis | heahpanemiin |
| Comitatif | heahpanemiin | heahpanemiiguin |
| Essif | heahpaneapmin | |
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Duel | Pluriel |
|---|---|---|---|
| 1re personne | heahpaneapmán | heahpaneapmáme | heahpaneapmámet |
| 2e personne | heahpaneapmát | heahpaneapmáde | heahpaneapmádet |
| 3e personne | heahpaneapmis | heahpaneapmiska | heahpaneapmiset |
heahpaneapmi /ˈheæ̯hpɑneæ̯pmi/
- Honte.
Girji guoskkaha dovdduid dego ráhkisvuoda balu heahpaneami ja morraša rabas ládje bártni perspektiivvas.
— (saamicouncil.net)- Le livre touche aux sentiments comme l’amour, la peur, la honte et la tristesse, d’une manière ouverte du point de vue d’un adolescent.