hegemonie
Étymologie
- Du grec ancien ἡγεμονία, hêgemonia.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | hegemonie | hegemonie |
| Génitif | hegemonie | hegemonií |
| Datif | hegemonii | hegemoniím |
| Accusatif | hegemonii | hegemonie |
| Vocatif | hegemonie | hegemonie |
| Locatif | hegemonii | hegemoniích |
| Instrumental | hegemonií | hegemoniemi |
hegemonie \ɦɛɡɛmɔnɪjɛ\ féminin
Dérivés
Références
- Ústav pro jazyk český, Akademie věd ČR, v.v.i., 2008–2025 → consulter cet ouvrage