henvrezhoneg

Étymologie

Dérivé de brezhoneg breton »), avec le préfixe hen- (avec une mutation consonantique par adoucissement brezhoneg → vrezhoneg).

Nom commun

henvrezhoneg \hen.vre.ˈzɔ̃ː.nek\ masculin

  1. (Linguistique) Vieux breton.
    • Tri marevezh bras a reer en istor ar yezh : hini an henvrezhoneg, pe « brezhoneg kozh » betek an 11vet kantved, hini ar cʼhrennvrezhoneg eus an 12vet d'ar 17vet kantved, hini an nevezvrezhoneg, pe « brezhoneg bremañ » abaoe ar 17vet kantved.  (Frañsez Kervella, Yezhadur Bras ar Brezhoneg, Éditions Al Liamm, 1976, page 65)
      On distingue trois grande périodes dans l’histoire de la langue : celle du vieux breton jusqu'au 11e siècle, celle du moyen breton du 12e au 17e siècle, et celle du breton moderne, ou « breton actuel » depuis le 17e siècle.
    • Divarvel e seblant bezañ an Ankoù e Breizh, pa ’z adkaver e roudoù en henvrezhoneg zoken !  (Malo Bouëssel du Bourg, Petra nevez ?, in Al Liamm, no 403, mars-avril 2014, page 87)
      L’Ankou semble être immortel en Bretagne, puisqu’on retrouve ses traces même en vieux breton !

Vocabulaire apparenté par le sens

Références