hinnibundus
Latin
Étymologie
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | hinnibundus | hinnibundă | hinnibundum | hinnibundī | hinnibundae | hinnibundă |
| Vocatif | hinnibunde | hinnibundă | hinnibundum | hinnibundī | hinnibundae | hinnibundă |
| Accusatif | hinnibundum | hinnibundăm | hinnibundum | hinnibundōs | hinnibundās | hinnibundă |
| Génitif | hinnibundī | hinnibundae | hinnibundī | hinnibundōrŭm | hinnibundārŭm | hinnibundōrŭm |
| Datif | hinnibundō | hinnibundae | hinnibundō | hinnibundīs | hinnibundīs | hinnibundīs |
| Ablatif | hinnibundō | hinnibundā | hinnibundō | hinnibundīs | hinnibundīs | hinnibundīs |
hinnibundus \Prononciation ?\
- Hennissant.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Références
- « hinnibundus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage