hinnibundus

Latin

Étymologie

Dérivé de hinnio hennir »), avec le suffixe -bundus.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif hinnibundus hinnibundă hinnibundum hinnibundī hinnibundae hinnibundă
Vocatif hinnibunde hinnibundă hinnibundum hinnibundī hinnibundae hinnibundă
Accusatif hinnibundum hinnibundăm hinnibundum hinnibundōs hinnibundās hinnibundă
Génitif hinnibundī hinnibundae hinnibundī hinnibundōrŭm hinnibundārŭm hinnibundōrŭm
Datif hinnibundō hinnibundae hinnibundō hinnibundīs hinnibundīs hinnibundīs
Ablatif hinnibundō hinnibundā hinnibundō hinnibundīs hinnibundīs hinnibundīs

hinnibundus \Prononciation ?\

  1. Hennissant.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Références