honorifico

Voir aussi : honorificó

Espagnol

Forme de verbe

Voir la conjugaison du verbe honorificar
Indicatif Présent (yo) honorifico
(tú) honorifico
(vos) honorifico
(él/ella/ello/usted) honorifico
(nosotros-as) honorifico
(vosotros-as) honorifico
(os) honorifico
(ellos-as/ustedes) honorifico
Imparfait (yo) honorifico
(tú) honorifico
(vos) honorifico
(él/ella/ello/usted) honorifico
(nosotros-as) honorifico
(vosotros-as) honorifico
(os) honorifico
(ellos-as/ustedes) honorifico
Passé simple (yo) honorifico
(tú) honorifico
(vos) honorifico
(él/ella/ello/usted) honorifico
(nosotros-as) honorifico
(vosotros-as) honorifico
(os) honorifico
(ellos-as/ustedes) honorifico
Futur simple (yo) honorifico
(tú) honorifico
(vos) honorifico
(él/ella/ello/usted) honorifico
(nosotros-as) honorifico
(vosotros-as) honorifico
(os) honorifico
(ellos-as/ustedes) honorifico

honorifico \o.no.ɾiˈfi.ko\

  1. Première personne du singulier du présent de l’indicatif de honorificar.

Prononciation

Latin

Étymologie

Dérivé de honor honneur »), avec le suffixe -fico.

Verbe

honorificō, infinitif : honorificāre, parfait : honorificāvī, supin : honorificātum \Prononciation ?\ transitif (voir la conjugaison)

  1. Honorer.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Note : Par convention, les verbes latins sont désignés par la 1re personne du singulier du présent de l’indicatif.

Dérivés

  • hŏnōrĭfĭcabilis digne d'être honoré »)
  • hŏnōrĭfĭcentia action d'honorer »)

Références